Gaziantep Oluşum | www.gaziantepolusum.com
 
KEŞKE EZAN OKURKEN ÖLSEYDİM
3.10.2017
Narin Demirci


Her sabah ezan okuyan horoza sahibi bir gün demiş ki:

-”Tekrar tekrar ezan okuma. Yoksa tüylerini yolarım.”

Bu tehdit karşısında horoz korkmuş ve kendi kendine demiş ki:

-”Zaruretler haramı helal kılar. Canımı kurtarmak için ezan okumaktan vazgeçmeliyim. Nasıl olsa benden başka horozlar var. Her halükarda onlar ezan okur.”

Horoz ezan okumayı bırakmış artık. Bir hafta sonra sahibi tekrar gelmiş ve demiş ki:

-”Eğer tavuklar gibi gıdaklamazsan senin tüylerini yolarım.”

Horoz bu tehdit üzerine horozluktan da vazgeçmiş ve tavuklar gibi gıdaklamaya başlamış.

Horoz tam bir ay gıdakladıktan sonra sahibi

tekrar gelmiş ve bu kez:

-”Şimdi de eğer tavuklar gibi yumurtlamazsan yarın seni keserim” demiş.

Bunun uzerine horoz ağlamaya başlamış ve şöyle söylemiş:

-”Keşke ezan okurken ölseydim.”

‘Acı’ kelimesinden daha
acı bir kelime varsa o da ‘Keşke’dir zannımca. Şimdi katmerli acıları yaşayarak yani çokça ‘Keşke’ ifadesi kullanarak diyebilirim ki; Keşke biz de insanoğlu olarak dokuzuncu köyden kovulmak pahasına söyleyebilseydik doğruları. Belki yine de varamazdık 10’uncu köye ama en azından ‘Doğru’ tarafta olduğumuz belli olurdu. Keşke iyiyi, doğruyu, dürüstü savunamadığımızı itiraf edebilecek kadar cesur olabilseydik. Ve keşke itirafta etmekte bir horoz kadar yürekli olabilseydik. 

 
Yazarlar