Gaziantep Oluşum | www.gaziantepolusum.com
 
İLK ÖNCE KENDİMİZE BAKMALIYIZ
3.8.2018
Burcu Besle


Ortak bir cevap verecek olur- sak, şöyle olur...

İlkel beynimiz olası tehlikeleri algılamak üzere teyakkuzda bulunuyor. Nasıl mı?

Örnek verecek olursak, basit bir el çırpma sesinden, yere düşen bardağın sesinden bile irkiliyoruz.

Bazılarımız kalabalığa gir- mekten, zaruri ihtiyaclar dı- şında alışveriş yapmaktan geri duruyor.

Evlatlarımızı mümkün oldu- ğunca yakınımızda istiyor, gözümüzden ayırmak istemi- yoruz.

Kısaca kimimiz az kimimiz çok örselendiğimizi hissedi- yoruz yaşananlardan dolayı. Kendi istegimiz dışında, ki- mimiz kaçınarak, kimimiz yok sayarak, aşırı öfkelenerek v.b. farklı şekillerde tepki veri- yoruz. . Burada anahtar duygu “örselenmek”. Yani bu his var ise durup bir kendimize bak- mamız gerekiyor.

Peki bir kendimize bakalım, bize ne oluyor? Karşılaştıkları- nı iyi/kötü, siyah/beyaz, tehli- keli/güvenli olarak kategorize

eden beynimizin ilkel kısmı güvende olduğumuzu bilene dek diken üstünde kalmaya devam ediyor.

Olanı tespit edip, kendimize baktıktan sonra üstesinden nasıl geleceğimizi öğrenip uygulamaya geçme vaktimiz gelmiş demektir. Eğer buraya kadar kendimizde olup biteni anlayamadıysak tekrar başa dönebiliriz.

İyiye güzele bakmak, iyi şey- ler işitmek, iyi şeyler yapmak, faydalı şeylerle meşgul olmak mantığımıza yapay bir mut- luluk hali yani “-mış gibi yap- mak” gibi gelse de gerçekte bu teyakkuz halinden kurtulma da egzersiz olarak değerlendi- rildiğinde çok işe yarıyor. Yani diyeceğim o ki; acıyı ya- şamalı fakat kendini hayattan soyutlamadan işe yarar halde kalmak(ruh sağlığını koru- mak) için de kendi kendine destek olmalıyız. Nasıl ki süt veren anne aç olmasa da evla- dını beslemek için yemek yer. Aynı şekilde ruhunu besle- mek için de ruhen beslenmek zorundayız.

Çocuklarımıza ve kendimize bunu borçluyuz.

 

 
Diğer Yazılar
Yazarlar