Gaziantep Oluşum | www.gaziantepolusum.com
 
DÜNYAMIZ ÇOK GÜZELDİ
20.10.2018
Burcu Besle


İnsan büyür ama o masum çocukluğu içinde kalır. Bü- yüdüğü zaman hep ben çocukkenşöyleidiböyle idi der durur. Farklı çocuk- larda kendisinin yapmadı- ğı hareketleri gördüğü za- man çocukken kendisinin yapmadıklarını karşısında- kine empoze ederek daha doğru yapması konusunda uyar uyuılarılarda bulunur. Yani ne kadar büyürse büyüsün insan hep o ser- çe gibi ürkek yüreği olan çocukluğu gelir gözünün önüne. O anıları asla unu- tamaz. İnsan büyüdüğü zaman sorunlar arttığın- dan dolayı dost kazıklarını görür ve riyakar, sahte- kar, bencil, insanları gör- düğü zaman büyüdüğü- nün farkına varıyor ama çocukluk bir bakmışız ki gitmiş elde var kocaman sıfır. Ama o kadar pak yü- reklerimiz vardı ki; kirlen- memiş zihnimiz herşeyin güzel olacağına inanan o saf kalbimiz vardı. Şu an bakıyorum ki zihnimiz kirlendi, umutlarımız askı- da kaldı. Dostlarımız sahte çıktı ve daha neler neler. Hiç büyümek istemesekte hayatın kalıplaşmış yasa- ya göre maddesi ne yazik ki böyle. O günlere gitmek istediğimiz zaman şöyle anlatabiliriz...

Şu an ki değişimimize biz bile inanamıyoruz..

Minicik ellerimiz vardı mi- nicik ayaklarımız minicik isteklerimiz vardı... Kocaman yüreğimiz koca- man hayallerimiz vardı... hatırlıyorum çocukken, oyuncak bir araba ve bir bez bebekle mutlu olurduk. büyüdük;

kendi yavrularımızı terket- meye başladık...

Çocukken;... doktor,öğretmen,asker olacaktık,büyük in- san olacaktık. büyüdük;bencil,uyanık olduk. Büyüdük; doktoru,öğretmeni,askeri beğenmez olduk,onlara küfür eder olduk...

Biz çocukken; herşeyin sahibi olmak için büyü- mek isterdik... büyüdük; herşeyden uzak olmak için ölmek istiyoruz.. Herşeyi öğrenmek için bir ace- lemiz vardı,herşeyi doya doya yaşayacak kadar da bol vaktimiz büyüdük;

öğrenmekten kaçmak için bir acelemiz, herşeyi mahfetmek için de bol bol vaktimiz var...... BİZ ÇO- CUKKEN DÜNYA HAKİ- KATEN ÇOK GÜZELDİ...

İnsanları daha çok sever- dik. Biz çocukken sanırdık ki; anneler,babalar hiç ay- rılmaz. bütün insanlar iyi- dir... biz çocukken ve kö- tülüğü hiç tanımamışken sanırdık ki; ben iyi insan olursam, herkes iyi insan olur. bikaç tane kötü çıkar belki ama onlarda benim iyiliğimle ıslah olur...

Biz çocukken acaba, bizim annemiz,bizim babamız,bizim öğretmenimiz,bizim tanı- dık büyüklerimiz daha mı güçlüydü, yoksa hayat hep aynı hayattı da? Yoksa, ger- çekten biz çocukken dün- ya çok mu güzeldi? merak ediyorum, yoksa, bizi ma- sum yalanlarla mı uyuttu- lar ? ya da yalanlar masum değildi, ama onlar bizim masumluğumuza mı kıya- madılar...

 

 
Diğer Yazılar
Yazarlar